من چند وقته دارم در مورد خودمو زندگی فکر میکنم..

و امروز به این نتیجه رسیدم: اگه تو بخندی دنیا هم بهت میخنده

اگه تو گریه کنی بازم دنیا بهت می خنده.... در هر دو صورت

دنیا بهت میخنده.... حالا خودت قضاوت کن ارزش داره همش بشینی و بخاطر اتفاقاتی که

اصلا مهم نيست غصه بخوري؟؟؟؟؟؟ من به اين نتيجه رسيدم كه:

هيچ اتفاقي اتفاقي نيست حتما ما خودمون خواستار جذب اون اتفاق تو زندگيمون بوديم

يا شايدم خودمونو تو مسير تحقق بخشيدن اون اتفاق گذاشتيم............

پس بهتره از اين به بعد فقط شاد باشيم ... شادي بهترين جواب ما به گزندهاي روزگاره

ضمنا خدا بيكار نيست كه هميشه مارو امتحان كنه؟ خدا مادر حضرت موسي رو 1 بار امتحان

كرد. حضرت يوسف رو 1 بار امتحان كرد ابراهيم ... همه وهمه رو 1 بار امتحان كرد

هر اشتباهي تو زندگيت انجام ميدي و واسه خودت دردسر درست ميكني

نذار به حساب خدا .. هي نگو خدا منو امتحان كرد ...

اين يه بيت شعر تقديم به كساني كه منتظر ديگران نمي مانند :

اگرگويي كه بتوانم قدم در نه كه بتواني   وگرگويي كه نتوانم يرو بنشين كه نتواني

با تشكر فراوان:بهنام آريابد

شادزي

چون خودم بچه بجنوردم و اصولا دخترای اینجا قمه بدست هستند از اظهار

نظر در مورد دختران بجنوردی معذورم

من وقتی با غزلیات زیبای شما آشنا شدم  به راستی به خود بالیدم از اینکه هم وطنی بلند

طبع همچون شما دارم .برادر عزیزم من در توصیف شما میتوانم فردوسی بزرگ را مثال بزنم

که نامردان روزگار در ابتدا می خواستند اشعارش را به نام خود ثبت کنند...

اما در آخر رسوایی نصیب که شد؟ عزیز دوستم کسانی که اشعار شما را به نام خود ثبت و ضبط

می کنند. موجوداتی انسان نما هستند گرگانی هستند در لباس میش ...............

من همین جا از اینکه غزلیات زیبای شما را بدون ذکر منبع در وبلاگم گذاشته ام تقاضای بخشش دارم .

امیدوارم حلالم کنید... کاش آن انسان نمایان هم وجدانی آگاه داشتند؟

استاد عزیز من صمیمانه و از ته قلب این کلمات را بیان می کنم که اگر شما اجازه بدهید با ذکر منبع اشعار زیبایتان را از این پس در وبلاگم قرار دهم.

به امید روزی که اشعار زیبا و ماندگار شما در کتابی چاپ شود

راه در جهان یکیست و آن راه راستیست

با آرزوی سلامتی و بهروزی برای شما

دوست و برادر کوچک شما:بهنام آریابد

                                                          کز  همه    ببریده ام       اما     ز  تو   نتوان   برید

گر چه او  ما  را به هیچ   اندر همه   عالم  فروخت

                                                          ما دل  او  را  به  عالم     کی    توانستی    خرید

در  خمار  چشم   اویم    مستی ام    رفته  ز یاد

                                                           شاخی  از گل  دارم  و   دل  بر  کجا   شاید  پرید

سعی ام این  بود  و  نگویم   درد دل  را  با تو یار

                                                           بر دهان  شد جان و  طاقت بر سر طغیان  رسید

بس  سخن  آمد  زمنصور و  بسی  بر نظم  شد

                                                            لکن  او  دل  برده و    دل    بهر  او    باید   طپید

استاد منصور گروسی

    برو   ای   زاهد و  بر جام می ام  خورده  مگیر

                                                             تو  رهت  شد  به  ریا      من  نروم  بر    تزویر

   تو به خلوت  که   چنانی  به چنین راه  چرا  ؟

                                                             چه شود  گر  که  بری  ره  به   مقام  تدبیر  ؟

   و آن بهشتی که تو گویی ببر ما  که  چراست

                                                              خالق  از  روز  ازل    کرده    بهشتم     تقدیر

   آنکه  دادست  مرا   از  ازلم   جام  و   شراب

                                                              به بهشتم که چنین  است  منم  بر تکفیر  ؟

استاد منصور گروسی

  همه را با هم و با عشق بچیین
 
ولی از یاد مبر:
 
پشت هر کوه بلند ،سبزه زاری است پر یاد خدا
 
و در آن باز کسی می خواند
 
که خدا هست،خدا هست
 
وچرا غصه؟!چرا؟

اگر سر به سر تن به کشتن دهیم از آن به که کشور به دشمن دهیم

دریغ استایرانکه ویران شود  کنام پلنگان و شیران شود....

تقدیم به همه عاشقان وطن:بهنام آریابد

روز بزرگداشت کوروش بزرگ .پدر ایران را و تمام فرزندان این کهن مرز وبوم خجسته باد

همه مان میفهمیم چگونه :اما نمی فهمیم چرا؟
این را از آنجا می گویم که همه می خواهیم چیزهایی بهم بگوییم اما نمی دانیم چگونه؟
مثل آدم هایی که [...]          

ميزي براي كار

      كاري براي تخت

                  خوابي براي جان

                               جاني براي مرگ

                                             مرگي براي ياد

                                                         يادي براي سنگ

                                                                       اين بود زندگي ؟ 

رفته بود پيش پدرش رفت و گفت : پدر بيا بازي کنيم پدر

که بي حوصله بود چند تکه از روزنامه که عکس نقشه

دنيا بود تکه تکه کرد و به پسرش داد و گفت برو درستش

کن . پسر هم رفت و بعد از مدتي عکس را به پدرش

داد . پدر ديد پسرش نقشه جهان رو کاملاً درست جمع

کرده از او پرسيد که نقشه جهان رو از کجا ياد گرفتي؟

پسر گفت : من عکس اون آدم پشت صفحه رو درست

کردم . وقتي آدمها درست بشن دنيا هم درست ميشه

هرکس بد ما به خلق گوید   ما صورت او نمی خراشیم

          ما خوبی او به خلق گوییم       تا هر دو دروغ گفته باشیم

خود را به او برساند و او را پدر برادر و دوست خود سازد. او همه کسانی را که دوستدار او هستند دوست

می دارد و به کمک دوستان خود می شتابد. او پشت و پناه همه است.

سرزمینی که مردم آن به شیوه راستی زندگی کنند جایگاه هوشیاران و دانشمندان خواهد بود.

خرد نیک هرگاه از روی راستی به کار گرفته شود کارساز و مددکار خواهد بود.

وقتی کبوتری شروع به معاشرت با کلاغها می کند پرهایش سفید می ماند، ولی قلبش سیاه میشود. دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است ( دکتر علی شریعتی)

دل های بزرگ و احساس های بلند، عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند ( دکتر علی شریعتی )

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزاردهنده ای است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است ( دکتر علی شریعتی )

اکنون تو با مرگ رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم میزنم که با هر نفس گامی به تو نزدیک تر میشوم . این زندگی من است (دکتر علی شریعتی)

وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است.وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتی خواستم گریستن، گفتند دروغ است.وقتی خواستم خندیدن، گفتند دیوانه است.دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم (دکتر علی شریعتی

اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشه‌ای را بالا ببری (دکتر علی شریعتی)

به سه چیز تکیه نکن ، غرور، دروغ و عشق.آدم با غرور می تازد،با دروغ می بازد و با عشق می میرد (دکتر علی شریعتی)

وقتی کبوتری شروع به معاشرت با کلاغها می کند پرهایش سفید می ماند، ولی قلبش سیاه میشود. دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است ( دکتر علی شریعتی)

دل های بزرگ و احساس های بلند، عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند ( دکتر علی شریعتی )

اکنون تو با مرگ رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم میزنم که با هر نفس گامی به تو نزدیک تر میشوم . این زندگی من است (دکتر علی شریعتی)

۱.مسئولیت زاده توانایی نیست ، زاده آگاهی است و زاده انسان بودن.

۲.دلی که از بی کسی غمگین است ، هر کسی را می تواند تحمل کند.

۳.ارزش عمیق هر کسی به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد.

۴.عشق به آزادی مرا همه عمر در خود گداخته است.

۵.اگر پیاده هم شده است سفر کن ، در ماندن می پوسی.

۶.خدا و انسان و عشق ، این است امانتی که بر دوش ما سنگینی می کند.

۷.قدرت نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد. 

8.هر کسی را نه بدان گونه که هست احساسش می کنند ، بدان گونه که احساسش می کنند ، هست.

9.استوار ماندن و زیر هر باری نرفتن ، دین من است.

دکتر علی شریعتی



گاهی مسیر جاده به بن بست می رود

گاهی تمام حادثه از دست می رود

گاهی همان کسی که دم از عقل می زند

در راه هوشیاری خود مست می رود

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست

وقتی که قلب خون شده بشکست، می رود

اول اگرچه با سخن از عشق آمده است

آخر، خلاف آنچه که گفته است می رود

وای از غرور تازه به دوران رسیده ای

وقتی میان طایفه ای پست میرود

هرچند مضحک است و پر از خنده های تلخ

بر ما هرآنچه لایقمان هست می رود..